Parafia pw. Najświętszej Marii Panny Wniebowziętej w Wielopolu Skrzyńskim obchodzi w tym roku wyjątkowy jubileusz 700-lecia swojego istnienia. Jako jedna z najstarszych parafii regionu, posiada bogatą i udokumentowaną historię oraz żywą wspólnotę, która trwa od wielu pokoleń.
Początki parafii w Wielopolu sięgają XI–XII wieku, kiedy na terenie obecnej miejscowości zaczęli działać cystersi. Nie jest znany dzień, w którym została erygowana, ale ze źródeł historycznych wynika, że nastąpiło to w 1325 roku. Prawdopodobnie była fundacją biskupów lubuskich. Pierwszym proboszczem, o którym zachowała się wzmianka opatrzona datą 13 marca 1392 r. był ks. Jan. Pierwszy dokument określający Wielopole jako miasto datowany jest na 1337 rok. Natomiast pierwszy kościół parafialny pod wezwaniem Najświętszej Marii Panny Wniebowziętej najprawdopodobniej został zbudowany wraz z powstaniem parafii, a więc przed rokiem 1325. Obszerna, drewniana świątynia z murowaną zakrystią zawaliła się wskutek gwałtownej burzy 15 maja 1654 r. w święto Wniebowstąpienia Pańskiego. Została prowizorycznie odremontowana, ale około 1678 roku rozpoczęto budowę nowego kościoła. Świątynia, która do dzisiaj pełni funkcję kościoła parafialnego została konsekrowana 1 listopada 1683 r. przez bpa Mikołaja Oborskiego. Chociaż jej wystrój ulegał zmianie, to jednak spora część pozostała. Oprócz kościoła parafialnego w 1595 r. w Wielopolu na terenie parafii istniały trzy inne kościoły w różnych lokalizacjach: kościół murowany p.w. Św. Marcina istniał w latach 1595 – 1722, kościół drewniany pw. Św. Krzyża wybudowany przed 1595 r., kościół p.w. Św. Barbary. Świadczyło to o wielkości obszarowej parafii. Na przestrzeni dziejów działały w niej szpital parafialny i szkoła. Wydarzenia historyczne nie były dla parafii łaskawe, ale przetrwała najazdy tatarskie, wojny, pożary, zmiany administracyjne i obszarowe, pozostając centrum życia religijnego i społecznego Wielopola.
W obudowanych dokumentami historycznymi opisach dziejów parafii Wielopole Skrzyńskie najważniejsze jest jednak to, co nadaje sens jej istnienia, czyli wiara w Boga. Duszpasterze i parafianie na przestrzeni 700 lat tworzyli wspólnotę, która w ciągłości zmieniających się pokoleń w różnych warunkach starała się żyć Ewangelią. Zmieniały się nabożeństwa, sposób sprawowania liturgii, formy działalności duszpasterskiej i katechetycznej, obyczaje religijne, ale zawsze takie same pozostawały niepoliczalne dobre owoce, jakimi są dary duchowe płynące przede wszystkim ze sprawowanych sakramentów.
Z okazji 700-lecia duszpasterstwa parafii miały miejsce dwa wydarzenia. 29 listopada 2025 r. odbył się Dziękczynny Wieczór Uwielbienia. Po Eucharystii świadectwem życia i nawrócenia podzielił się Dariusz Stemplewski, były reprezentant Polski w piłce nożnej, a następnie był czas na adoracyjną modlitwę uwielbienia prowadzoną przez ks. Tomasza Rusyna, diecezjalnego moderatora Domowego Kościoła diecezji rzeszowskiej oraz Oddział KSM. W niedzielę 30 listopada br. została odprawiona Msza św. Jubileuszowa, której przewodniczył bp Jan Wątroba. Biskup poświęcił też odnowiony ołtarz główny i ołtarz św. Anny oraz chorągiew procesyjną z wizerunkiem Matki Bożej Wniebowziętej i Katarzyny Labouré wykonanej z inicjatywy miejscowego Klubu Seniora, a zakupionej dzięki darczyńcom. Zostały także poświęcone cudowne medaliki z kaplicy przy ulicy Rue du Bac w Paryżu. Po Eucharystii odbył się koncert Maryjny w wykonaniu Chóru Rolników, Zespołu Akord oraz DSM-u. Zaangażowanie parafian w różnym wieku w jubileuszowe dziękczynienie jest dowodem na to, że Matka Boża Różańcowa Pani Wielopolska, której kult przy okazji jubileuszu został pogłębiony, w roku jubileuszowym w sposób szczególny pomaga być wdzięcznymi pielgrzymami nadziei.
Agnieszka Ochał
Fot. ks. Arkadiusz Puzio