W Sanktuarium św. Jana Pawła II w Krakowie, 6 czerwca 2026 roku, odbyła się uroczysta Msza św. beatyfikacyjna dziewięciu polskich salezjanów, którzy ponieśli śmierć męczeńską podczas II wojny światowej. W gronie nowych błogosławionych znalazł się pochodzący z Jasła ks. Kazimierz Wojciechowski SDB.
Eucharystii przewodniczył kard. Marcello Semeraro, prefekt Dykasterii Spraw Kanonizacyjnych, który dokonał aktu beatyfikacji w imieniu papieża Leona XIV.
W uroczystościach uczestniczyło ponad dwudziestu biskupów z Polski i zagranicy. Pośród nich bp Jan Wątroba, biskup rzeszowski oraz bp Kazimierz Górny, biskup senior. W beatyfikacji uczestniczył także ks. Zbigniew Irzyk, proboszcz parafii Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Jaśle, w której został ochrzczony bł. Kazimierz Wojciechowski. W wydarzeniu wzięli udział liczni kapłani, osoby konsekrowane i wierni z całej Polski. Obecny był również Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej Karol Nawrocki.
W homilii kard. Semeraro podkreślił, że Kościół, wspominając nowych błogosławionych, nie zatrzymuje się przede wszystkim na tragicznych okolicznościach ich śmierci, ale wskazuje na zwycięstwo Chrystusa obecne w ich życiu i świadectwie. Zaznaczył, że bł. Jan Świerc i jego ośmiu współbraci pozostali wierni Ewangelii oraz swojemu powołaniu aż do przelania krwi.
Hierarcha przypomniał również, że salezjańscy męczennicy byli gorliwymi wychowawcami młodzieży i troszczyli się szczególnie o ubogich oraz potrzebujących. Ich świadectwo nazwał znakiem miłości, która w czasach wojny, przemocy i prześladowań stawała się źródłem pokoju i braterstwa.
Do grona błogosławionych zostali włączeni: ks. Jan Świerc, ks. Ignacy Dobiasz, ks. Franciszek Ludwik Harazim, ks. Kazimierz Wojciechowski (pochodzący z Jasła), ks. Ignacy Antonowicz, ks. Ludwik Mroczek, ks. Włodzimierz Szembek, ks. Karol Golda oraz ks. Franciszek Miśka.
Ich liturgiczne wspomnienie będzie obchodzone każdego roku 23 maja.
Podczas uroczystości odsłonięto obraz beatyfikacyjny autorstwa salezjanów Roberta i Leszka Kruczków. Ponieważ nie zachowały się relikwie męczenników, do ołtarza wniesiono pamiątki związane z ich życiem i posługą, między innymi testamenty, dokumenty zakonne, nominacje, obrazek prymicyjny oraz list z obozu koncentracyjnego. W procesji niesiono także symboliczną urnę z prochami z Auschwitz, przypominającą o miejscu cierpienia i śmierci wielu ofiar nazistowskich prześladowań.
Szczególny wymiar dla wiernych Diecezji Rzeszowskiej ma wyniesienie do chwały ołtarzy bł. Kazimierza Wojciechowskiego, pochodzącego z Jasła. Jego życie, podobnie jak życie pozostałych współbraci, było świadectwem całkowitego oddania Bogu, Kościołowi i młodemu człowiekowi. Jako salezjanin realizował charyzmat św. Jana Bosko, służąc młodzieży i formując kolejne pokolenia w duchu wiary i odpowiedzialności.
Beatyfikacja dziewięciu salezjanów męczenników jest nie tylko upamiętnieniem ich heroicznej postawy w obliczu prześladowań, ale także przypomnieniem o tysiącach duchownych, zakonników i świeckich, którzy podczas II wojny światowej pozostali wierni Chrystusowi mimo cierpienia i zagrożenia życia. Nowi błogosławieni pozostają dla współczesnych chrześcijan wzorem odwagi, niezłomności oraz bezinteresownej służby drugiemu człowiekowi.
Uroczystość w krakowskim Sanktuarium św. Jana Pawła II stała się dziękczynieniem za ich świadectwo wiary oraz wezwaniem do odważnego przeżywania Ewangelii we współczesnym świecie. Ich życie przypomina, że świętość rodzi się w codziennej wierności Bogu, a prawdziwa miłość potrafi wytrwać nawet w najtrudniejszych doświadczeniach.
Bł. Kazimierz Wojciechowski, prezbiter, SDB
Bł. ks. Kazimierz Wojciechowski SDB urodził się 16 sierpnia 1904 roku w Jaśle jako syn Andrzeja i Marii z Bosków. W piątym roku życia stracił ojca, a jego wychowaniem zajęła się matka, która troszczyła się o religijną formację swoich dzieci. Dzięki jej staraniom jako ośmiolatek został przyjęty do Zakładu Salezjańskiego im. Lubomirskich w Krakowie, a następnie kontynuował naukę w salezjańskiej szkole w Oświęcimiu.
W 1921 roku rozpoczął nowicjat i złożył pierwsze śluby zakonne. Po ukończeniu studiów filozoficznych w Krakowie odbył praktykę pedagogiczną w Lądzie nad Wartą, gdzie dał się poznać jako ceniony wychowawca, nauczyciel matematyki, muzyki i śpiewu. Pracował także w innych placówkach salezjańskich, m.in. w Antoniewie, Warszawie, Aleksandrowie Kujawskim i Oświęcimiu. Był człowiekiem pogodnym, pełnym energii i zapału, szczególnie oddanym pracy z młodzieżą.
Święcenia kapłańskie przyjął 19 maja 1935 roku w Krakowie. Posługiwał następnie jako nauczyciel religii oraz duszpasterz młodzieży. Organizował działalność oratoryjną, chóry i inicjatywy sportowe, zdobywając szacunek oraz sympatię wychowanków.
Po wybuchu II wojny światowej pozostał w Krakowie, pomagając uchodźcom i potrzebującym. Został aresztowany przez gestapo 23 maja 1941 roku wraz z innymi salezjanami z domu na krakowskich Dębnikach. Po miesiącu spędzonym w więzieniu na Montelupich przewieziono go do niemieckiego obozu koncentracyjnego Auschwitz.
Już następnego dnia po przybyciu do obozu, 27 czerwca 1941 roku, został zamordowany na obozowym żwirowisku podczas pracy w karnej kompanii. Miał 36 lat, 20 lat życia zakonnego i 6 lat kapłaństwa. Pozostał w pamięci współbraci i wychowanków jako gorliwy salezjanin, oddany kapłan oraz wychowawca kochany przez młodzież.
Został beatyfikowany 6 czerwca 2026 roku w Sanktuarium św. Jana Pawła II w Krakowie wraz z ośmioma salezjańskimi męczennikami II wojny światowej.
Tekst na podstawie: jaslo.franciszkanie.pl oraz ekai.pl
Zdjęcia: Biuro Prasowe Archidiecezji Krakowskiej