W Sanktuarium Bł. Ks. Władysława Findysza w Nowym Żmigrodzie 23 sierpnia 2025 r. odbyły się uroczystości odpustowe ku czci bł. Władysława Findysza, kapłana i męczennika. Sumie odpustowej przewodniczył biskup Jan Wątroba, ordynariusz rzeszowski.
Sprawa ks. Władysława Findysza jest pierwszym i na razie jedynym zakończonym procesem beatyfikacyjnym przeprowadzonym przez diecezję rzeszowską. To także pierwsze, stwierdzone oficjalnie przez Kościół, męczeństwo ofiary systemu komunistycznego w Polsce. 23 sierpnia wypada liturgiczne wspomnienie bł. Władysława Findysza – to dzień odpustu w Sanktuarium bł. Władysława Findysza, kapłana i męczennika w Nowym Żmigrodzie, a także w parafii bł. Władysława Findysza w Rzeszowie.
W Mszy św. odpustowej uczestniczyli parafianie oraz pielgrzymi przybyli do sanktuarium bł. ks. Findysza. Eucharystię koncelebrował abp Edward Nowak, oraz kapłani diecezjalni i zakonni, a wśród nich ks. Bogusław Turek CSMA, podsekretarz Dykasterii Spraw Kanonizacyjnych w Rzymie.
Homilię wygłosił ks. Marian Raźnikiewicz. Kaznodzieja w swojej homilii wygłoszonej podczas uroczystości odpustowej przypomniał postać błogosławionego ks. Władysława Findysza – kapłana, męczennika, wiernego Bogu i swojej wspólnocie aż do końca. Podkreślał, że jego życie było świadectwem odwagi i miłości pasterskiej w trudnych czasach wojny i komunizmu. Kaznodzieja odwołał się także do aktualnej sytuacji społecznej i moralnej w Polsce, zachęcając do budowania przyszłości na fundamencie Ewangelii i Dekalogu.
Przywołując tekst z Księgi Mądrości: „Dusze sprawiedliwych są w ręku Boga i nie dosięgnie ich męka.” odniósł je do męczeńskiej śmierci bł. Władysława, „choć w oczach świata cierpienie i śmierć mogą wyglądać jak przegrana, to w oczach Boga są drogą do życia w pokoju” – mówił. Komentując ten fragment, wskazał, że prawdziwa wartość człowieka objawia się nie w doczesnych nagrodach, lecz w wierności Bogu aż do końca.
Kaznodzieja zachęcał wiernych, by nie bali się trudności i przeciwności życia, ale przyjmowali je jako sposób upodobnienia się do Chrystusa. „Droga do nieba to droga naśladowania Jezusa Chrystusa. To droga samozaparcia się, droga z krzyżem, droga codziennego naśladowania Mistrza z Nazaretu. Bł. Władysław, który nie lękał się ani prześladowań, ani więzienia, ani cierpienia dla parafian był i jest przykładem wierności i gorliwości duszpasterza” – mówił kaznodzieja.
Ks. Raźnikiewicz odwołując się do przykładu bł. Władysława, zachęcał wiernych, aby umacniali swoją wiarę, budowali życie osobiste i społeczne na Ewangelii oraz pamiętali, że bez Chrystusa nie można stworzyć lepszej przyszłości ani dla siebie, ani dla ojczyzny. Wskazał, że męczennik z Żmigrodu jest nie tylko świadkiem przeszłości, ale także orędownikiem i przewodnikiem na dziś – przykładem, jak łączyć wierność Bogu z troską o wspólnotę parafialną i narodową. Dzięki niemu wierni mogą uczyć się odwagi, nadziei i odpowiedzialności, które prowadzą ku świętości i prawdziwej wolności.
Po Mszy św. wokół świątyni przeszła procesja eucharystyczna. Uroczystości zakończyła wspólna modlitwa o rychłą kanonizację bł. ks. Władysława Findysza.
Sanktuarium w Nowym Żmigrodzie (obecnie wieś, a w latach 1332-1934 – miasto) jest sanktuarium diecezjalnym zatwierdzonym przez biskupa rzeszowskiego 23 sierpnia 2011 r. (ks. Findysz został ogłoszony błogosławionym 19 czerwca 2005 r. na zakończenie Kongresu Eucharystycznego w Warszawie). Sanktuarium powstało przy kościele parafialnym pw. Świętych Apostołów Piotra i Pawła (parafia powstała w XIV wieku). Głównym obiektem kultu są relikwie błogosławionego ks. Findysza, który od 1941 r. był związany z Nowym Żmigrodem jako administrator i proboszcz parafii. Relikwie znajdują się w bocznej kaplicy dedykowanej Matce Bożej Bolesnej i Błogosławionemu Księdzu – umieszczone są w sarkofagu, który po bokach przyozdobiony jest cierniami, na środku znajdują się symbole eucharystyczne oraz stuła, a wyżej napis: BŁOGOSŁAWIONY WŁADYSŁAW FINDYSZ / KAPŁAN MĘCZENNIK.
Błogosławiony Władysław Findysz urodził się 13 grudnia 1907 r. w Krościenku Niżnym na Podkarpaciu. Święcenia kapłańskie przyjął 19 czerwca 1932 r. w Przemyślu. Posługę duszpasterską pełnił w Borysławiu, Drohobyczu, Strzyżowie i Jaśle. W 1942 r. został proboszczem w Nowym Żmigrodzie. W czasie II wojny światowej odważnie niósł pomoc potrzebującym. Wspierał duchowo i materialnie. Jako kapłan zbliżał wiernych do Chrystusa, Eucharystii i Ewangelii. 17 grudnia 1963 roku został skazany na 2 i pół roku pozbawienia wolności. W więzieniu znęcano się nad nim w szczególny sposób. W czasie tortur nie odrzucił miłości Boga. Po wielokrotnych przesłuchaniach i długotrwałym wycieńczeniu został zwolniony z aresztu. Zmarł po kilku miesiącach, 21 sierpnia 1964 roku. 19 czerwca 2005 roku został włączony w poczet błogosławionych.(jo)
